Ik wil meer majors winnen

"Ik kan de bal in die richting slaan, over de weg en het huis, en over die spelers daarginds,” zegt Dustin tegen de fotograaf van een Engels blad. De fotograaf knikt instemmend. Dat zou goed zijn, dat geeft een mooie lichtinval.

Superintendent Diego is merkbaar zenuwachtig. Hij kucht even en vraagt of de bal niet beter in een andere richting kan worden geslagen: niet over het huis heen, maar over de weg naar de range toe. Voor Dustin en de fotograaf is dat ook goed.

Zelf zie ik alleen maar bomen. Waar moet die bal precies naartoe, zeggen ze? Pok! Daar vliegt de bal de lucht in. Over de bomen heen in een lichte fade en... tja, daar moet ergens een range zijn waar de bal kan landen. Zo gaat het vaak bij Dustin Johnson. Hij slaat de bal naar plekken die anderen niet voor mogelijk houden.

We bevinden ons op de Bear’s Club in Jupiter, ten noorden van West Palm Beach in Florida. Deze plek ademt golf. De naam van de baan, die in 1999 openging, verwijst naar Jack Nicklaus. Het doel was, en is nog steeds, duidelijk: de leden een buitengewone golfbeleving bieden. Als je de inrit naar de club mist, kom je bij de Trump National Jupiter Golf Club terecht. Ook dat is niet meteen een oord waarvan er dertien in een dozijn gaan. Dit is een heel andere wereld.

Dustin groeide op in Columbia in South Carolina. Hij was een sportief type en beoefende verschillende sporten: football, baseball en basketbal om er een paar te noemen.

“Golf speelde ik alleen in de zomer. Mijn vader was golfpro en ik ging vaak mee naar zijn werk. Dan ging je bij het zwembad rondhangen of golf spelen. Mijn vader leerde me de basis, maar écht golfen leerde ik vooral door bij de range de goede spelers gade te slaan. Ik speelde ook veel op de baan.”


Dustin was vijf jaar toen hij begon te golfen. Hij leerde snel.

“Ik weet nog dat ik altijd vrij goed was voor mijn leeftijd,” zegt Dustin bescheiden. Als 14-jarige haalde hij 64-64-64 op een par 72-baan. Vanaf de back tee. “Maar pas tijdens mijn tweede jaar aan het college begon ik erin te geloven dat de PGA-Tour een haalbare kaart was. Ik won de East Regional in Tennessee (een groot amateurtoernooi, n.v.d.r.) met een sterk deelnemersveld. Tijdens mijn laatste twee jaar aan het college was ik een van de beste amateurs van de VS,” vertelt Dustin.

Dustin Johnson is inmiddels 34 jaar. Al geruime tijd zien velen hem als het grootste golftalent sinds Tiger Woods en dat is niet geheel zonder reden. Hij is 194 centimeter lang en heeft opvallend lange armen. Zijn swing oogt wat ongewoon – de linkerpols in de top van de backswing is niet helemaal orthodox – maar jeetje, wat slaat hij de bal waanzinnig ver! Weinig golfers slagen erin om hun heupen zo sterk te draaien in de top van de backswing als Dustin.

Maar het spel van Dustin Johnson is zoveel meer dan die verre ballen van hem. De laatste elf jaar heeft Dustin elk seizoen minstens één toernooi gewonnen op de PGA-Tour. Of anders uitgedrukt: hij heeft minstens één overwinning behaald in elk seizoen waarin hij de PGA-Tour heeft gespeeld. Geen enkele speler komt zelfs maar in de buurt daarvan.

Toegegeven, in het begin van zijn carrière speelde Tiger Woods 14 seizoenen op rij met minstens één overwinning. Jack Nicklaus en Arnold Palmer zetten allebei 17 seizoenen op rij neer. En er zijn er nog meer die het hem voordeden. Maar hier en nu zijn de elf seizoenen met een PGA-overwinning op rij verreweg de langste reeks. Bovendien – en dat is het interessante – heeft hij de laatste drie jaar zijn tempo opgeschroefd.

  • 2016: Drie overwinningen, waaronder een major: de US Open 2016.
  • 2017: Vier overwinningen, waaronder twee WGC-titels.
  • 2018: Drie overwinningen.

Aan het eind van het vorige seizoen had hij in totaal 19 PGA-overwinningen op zijn naam en was hij in totaal al 81 weken de nummer 1 op de wereldranglijst. Daarvan vormden 64 weken een onafgebroken reeks van begin 2017 tot half mei 2018. Dat is de langste reeks sinds de oprichting van de wereldranglijst halverwege de jaren 80.

Toen het seizoen 2016 begon, was het spel van Dustin op drie punten veranderd.

Om te beginnen wijzigde Dustin zijn natuurlijke slag. Al heel zijn leven had hij met draw gespeeld, maar plotseling speelde hij met fade. Dustin werkt sinds 2010 met de trainer-goeroe Butch Harmon. (Dustin werkt ook samen met Claude, de zoon van Butch, en met Allen Terrell, zijn trainer uit zijn college-tijd.) Butch trainde Dustin bijna vijf jaar lang om op de baan fade te slaan in plaats van draw.

“Ik schakelde over op fade met name omdat ik problemen ondervond om met mijn driver de bal op de fairway te slaan. De bal ging 50 meter naar rechts of 50 meter naar links. Met fade kon ik mijn missers met de driver tot de helft beperken.”

“Ik kon vroeger ook al een fade slaan als ik in de problemen zat. Maar het duurde lang voordat ik het nodige zelfvertrouwen had om zomaar vanaf het midden van de fairway een fade te slaan.”

De doorbraak kwam er in december 2015 op de Sherwood Country Club bij Los Angeles.

“Ik besloot een volledige oefenronde met cut te spelen. Waar de bal ook lag, ik moest telkens een cut slaan. En ik hield het vol. De hele dag lang. En het ging best goed. Ik haalde 61...”


“De volgende dag speelde ik een nieuwe trainingsronde. Ook deze alleen met fade. Ik haalde weer een goede score. Toen nam ik me voor om voortaan de bal met fade te slaan als het kon.”

In de winter van 2015 veranderde Dustin ook zijn wedge-spel.

“Vroeger had ik geen vaste trainingsmethode, ik sloeg gewoon wedges. Nu heb ik een systeem waarbij ik een Trackman gebruik en met elke wedge drie verschillende slagen oefen: een halve slag, een driekwartsslag en een normale slag. Of beter gezegd, vier slagen, want ik doe ook een max-slag. Ik weet precies hoe ver ik sla met elke wedge. Ik speel met drie wedges: een pitching wedge, eentje met 54° en eentje met 60°. Afhankelijk van de baan neem ik soms nog een vierde wedge met 64° mee in plaats van een ijzeren 2,” legt Dustin uit.

“Ik train erg veel op mijn wedge-spel. Ik denk zelfs dat dit de verklaring is waarom ik van een goede golfer in een heel goede golfer ben veranderd.”

Misschien is er nog een reden. In 2015 werd Dustin Johnson vader. Twee jaar eerder had hij zich verloofd met Paulina Gretzky, de dochter van ijshockey-legende Wayne Gretzky. Ze hebben inmiddels twee kinderen: Tatum, 3 jaar, en River, 1 jaar.

“Mijn vaderrol heeft me beïnvloed, zoveel is duidelijk. Je ziet alles in een ruimer perspectief. Vroeger was golf het belangrijkste voor me. Maar toen ik vader werd, kwam golf ineens niet meer op de eerste plaats. Het was een ingrijpende maar positieve verandering.”

“Ik ben altijd al iemand geweest die de dingen redelijk goed kan relativeren, zelfs golf, maar nu ik kinderen heb, is dat nog veel meer het geval. Een slechte dag wordt meteen weer goed als je na je ronde je kinderen ziet.”

Deze nieuwe manier van spelen leidde in de zomer van 2016 tot resultaat. Dustin Johnson won toen zijn eerste major, de US Open op de Oakmont Golf Club bij Pittsburg. Het is tot dusver zijn enige.

“Het was een overwinning die veel voor me betekende,” vertelt Dustin.

Dustin speelde dagenlang feilloos golf. Maar zo gaat het niet altijd. Zelfs de besten hebben weleens problemen met hun swing, zij het op een ander niveau.

“Als ik goed speel, gaan mijn missers altijd een beetje naar rechts. Als ik slecht speel, gaan ze naar links, wat me helemaal niet bevalt. Dan snijdt de bal niet, je hebt alleen maar een pull. Het zou beter zijn als ik de bal te veel snijdt, want dat weet ik vrij makkelijk op te lossen.”

“Meestal ontdek ik zelf wat het probleem is, maar ik heb ook goede trainers die me helpen. Ik vind het goed als een trainer je verschillende mogelijkheden geeft om problemen met je swing aan te pakken. Er is altijd meer dan één oplossing voor een probleem. Ideaal is het wanneer je zelf een keuze uit verschillende oplossingen kunt maken.”

“Wanneer ik goed swing, elimineer ik in principe het linker gedeelte van de baan met mijn driver. Ik weet dat de cut...”

Plotseling hebben we het over clubs. Dustin Johnson is een van de grote namen van TaylorMade. Hoeveel miljoen dollar hij per jaar krijgt om met TaylorMade te spelen is niet bekend, maar het gaat om veel geld. Het is ook de aanleiding waarom we vandaag enkele uren samen doorbrengen. TaylorMade lanceert zijn nieuwe driver, de M5. 

“Ik heb problemen gehad met mijn M3 en mijn M4. Dat is vreemd, want mijn statistieken waren vorig seizoen eigenlijk best goed. Maar het voelde nooit heel goed. Die driver zat me nooit helemaal lekker en ik had er geen vertrouwen in.”

“Met name lukte het me niet goed om ermee te snijden, dus om dat beetje fade te krijgen dat ik nodig had. Waarschijnlijk lag het aan mij en aan mijn manier van swingen,” zegt Dustin lachend. “Maar ik doe zoals alle anderen, ik geef de schuld aan mijn clubs... 

“De M5 probeerde ik voor het eerst in november uit. Hij zag er goed uit, vond ik. Het slagvlak is rechter en hij is sneller. De bal vertrekt vanaf het clubhoofd met een 4 mph hogere snelheid dan bij de M3.”

Maar dat is Trackman-taal. Concreet betekent het dat je met de M5 ongeveer 10 meter verder slaat. En dan te bedenken dat Dustin sowieso al het verst slaat op de tour. Hij haalt een swingsnelheid van ongeveer 123 mph met zijn driver. Dat is 10 mph meer dan het gemiddelde op de tour.

“Maar vooral kan ik mijn slagen vormen zoals ik wil. Nu krijg ik eindelijk de fade die ik wilde hebben,” zegt Dustin met een tevreden glimlach.

Wat opvalt wanneer je met Dustin praat, is hoe innemend en aardig hij is. Plotseling gaat zijn telefoon. Hij praat even en sluit het gesprekje af met een warm ‘I love you’. Het is overduidelijk dat hij zich goed voelt. Hij straalt harmonie uit.

Op tv en bij persconferenties krijg je soms de indruk dat hij weinig te zeggen heeft of dat het hem niets kan schelen. Maar tijdens ons gesprek denkt hij vaak na en probeert hij zo goed mogelijk te antwoorden. Misschien is dat iets wat hij van zijn schoonvader heeft geleerd. De opa van zijn kinderen is de beste ijshockeyspeler aller tijden, Wayne Gretzky.

“Telkens als je de grootste sporters ontmoet, steek je daar iets van op. Ik breng uiteraard veel tijd met hem door. Ik luister naar alles wat hij zegt. Sommige dingen zijn uiteraard privé. Maar waar ik het meest van leer, is de manier waarop hij optreedt, hoe hij met anderen omgaat en wat hij zegt. En hoe bescheiden hij is.”

“Ik luister ook vaak wanneer hij vertelt hoe hij trainde en wat hij deed om zo veel beter te worden dan de anderen. Het antwoord is kort en bondig: hij wilde per se winnen en hij werkte harder dan alle anderen. Nu ik dat begrijp, ben ik zelf ook slimmer gaan werken.”

“Ik word gedreven door dezelfde wil om te winnen. Ik wil méér majors winnen. Ik wil méér toernooien winnen. Mijn eerste doel is een 20e overwinning. Dan krijg ik een levenslang lidmaatschap van de tour. Ik wil ook méér kansen krijgen om dit jaar een major te winnen.”