Driving irons – een populaire keuze tijdens The British Open

Wanneer de wind vanaf de Atlantische Oceaan over de baan blaast en de fairways zo hard zijn als marmeren vloeren, is het tijd om naar een geheim wapen te grijpen: de driving iron. Tijdens de British Open van dit jaar op Royal Portrush kozen veel spelers ervoor hun hybrides en fairwaywoods in te ruilen voor juist deze klassieke club. Waarom? Omdat op een baan waar de wind alles bepaalt en de bal net zo ver kan rollen als hij vliegt, de driving iron een hulpmiddel is waarop je kunt vertrouwen.

In tegenstelling tot een hybride, die is ontworpen om de bal snel in de lucht te krijgen, geeft een driving iron je een meer doordringende balvlucht met minimale spin – perfect als je met precisie door winderige omstandigheden wilt spelen of de bal ver over droge fairways wilt laten rollen.

Spelers als Rory McIlroy, Ludvig Åberg en Tommy Fleetwood hadden allemaal een driving iron in hun tas tijdens het toernooi in Noord-Ierland – om nog maar te zwijgen van winnaar Scottie Scheffler. Niet alleen omdat het bij de baan paste, maar ook omdat ze weten dat de club een extra optie vanaf de tee biedt – een soort veiligheidsclub die je maximale controle geeft en toch indrukwekkende lengte levert. Een goed geraakte slag met een driving iron kan ruim 200 meter vliegen en daarna zo ver doorrollen dat hij soms net zo ver gaat als je driver.

Is een driving iron iets voor jou?

Het is echter niet een club voor iedereen. Driving irons vragen om een bepaalde swingsnelheid en redelijk nauwkeurig balcontact. Voor spelers die moeite hebben om de bal de lucht in te krijgen, kan een hybride of fairwaywood een betere keuze zijn. Maar voor wie genoeg snelheid heeft en graag lagere, gecontroleerde slagen slaat, is het een droom – vooral op droge, harde banen zoals linksbanen, of wanneer je de bal laag onder de wind wilt houden.